Lissabon

Lissabon, een lumineuze lokstad

Lissabon een droombeeld

‘Wie Lissabon vanuit zee benadert, ontdekt een droombeeld, scherp afstekend tegen een blauwe hemel, door de zon met goud verlicht. Koepels, monumenten en het oude kasteel torenen boven de huizen uit. Het zijn de vooruitgeschoven bodes van een gezegend stukje bewoonde wereld’.

Zo ongeveer beschrijft Fernando Pessoa (1888-1935) zijn geliefde stad in 1925. Luís de Camões (1524-1580) moge de grootste Portugese dichter zijn, daarna komt Pessoa, die de Portugese literatuur in de twintigste eeuw domineert.

Wij laten ons een kleine eeuw later naar Lissabon lokken – niet over water, maar door de lucht. Langzaam in een airbus uit de hemel zakkend ontvangen wij inderdaad een ideaal droombeeld op ons netvlies. Een uitdagende metropool wacht ons op, een die we beiden, onafhankelijk van elkaar, veertig jaar geleden al eens bezochten. Is het dan niet groots om er in een verlangen naar melancholie nog eens terug te keren? Saudade noemen Portugezen die hang, vaak treffend uitgebeeld in klaagliederen van verlangen, verlies en vergeefse liefde.
Neerdalend naar Lissabons luchthaven Aeroporto da Portela weerspiegelt een imposant panorama de uitzonderlijke ligging van deze stad. Lissabon, gebouwd op zeven heuvelen, met onder meer Belém in het westen en de oude stadswijk Alfama in het oosten als verlokkingen.
Lees verder